BESLUIT



Archeologie van de Eerste Wereldoorlog biedt unieke uitdagingen, uitdagingen die niet voorkomen bij conventionele archeologie. De opgegraven structuren werden slechts aangelegd en gebruikt voor een korte tijd. De beschikbaarheid van archiefinformatie, luchtfotografische opnamen, loopgravenkaarten, getuigenissen en heel wat archiefmateriaal en literatuur leveren onschatbare informatie voor de lokalisatie en identificatie van sporen en structuren aangetroffen tijdens de opgravingen.
Welke rol kan de archeologie spelen in de studie? Historici hebben deze periode lang bestudeerd en de theorieŽn wijzigen jaar na jaar. TypologieŽn bestaan voor nagenoeg alle vondsten. Archeologie kan vaak een vergeten materiele realiteit aan het licht brengen. Zelfs enkele van de best gekende slagen zijn niet volledig duidelijk voor vorsers van de Eerste Wereldoorlog. De archeologische opgravingen maken de horror van het soldatenbestaan tijdens de Eerste Wereldoorlog meer reŽel en directer dan geschreven overblijfselen. Het leven in de loopgraven, wachtend op een volgende aanval in een shelter: het gehele beeld wordt duidelijker wanneer de archeologen meer resten blootleggen. Loopgravenkaarten en contemporaine luchtfotoís bieden een momentopname van het terrein, maar zijn eng begrensd in tijd. Opgravingen onthullen dikwijls een constante en lichte verandering in het terrein als loopgraven en versterkingen telkens aangepast worden aan de nieuwe noden. Archeologisch onderzoek leidt naast de beschikbare informatie tot andere dimensies en helpt het lokaliseren van onbekende structuren en resten.